บันทึก

posted on 09 Jun 2009 00:57 by ritz  in miscellaneous

 

 

ผมโตมาในครอบครัวที่อบอุ่นดี(อย่างน้อยก็ในความรู้สึกผม)
ผมมีความสุข อาหารอิ่มท้อง หนังสือได้เรียน ของเล่นได้เ่ล่น

แต่ประเด็นของเรื่องอยู่ที่ ตอนเด็กๆ

 

ผมรู้สึกว่าพ่อแม่คือความอบอุ่นความมั่นคง คือรักที่จะไม่เปลี่ยนแปลง
คือคนที่ไม่ต้องพูดว่ารัก ผมก็รู้ว่าเขารัก คือคนที่ศรัทธาและเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจที่มีค่ามากทีุ่สุด

และผมก็รู้สึกว่าผู้ใหญ่คือความสมบูรณ์แบบ ทำในสิ่งที่ต้องทำ ทำในสิ่งที่ควรทำ ทานผักได้(ฮา)
หาเงินได้ ไม่มีปัญหาใดๆที่จะแก้ไม่ได้ ถ้าเราเป็นผู้ใหญ่ซะอย่างอะไรก็เป็นไปได้

 

ประมาณม.ปลาย
ผมพบคนประเภทใหม่ สังคมใหม่ ในโรงเรียนใหม่
ผมรับรู้สิ่งใหม่ๆ รับรู้ว่า"ผู้ใหญ่ ไม่ใช่ความสมบูรณ์แบบ"
ผู้ใหญ่มีจุดที่อ่อนแอเหมือนเด็ก แต่ผมมองไม่เห็น
อันที่จริง มันค้านกับความเข้าใจบางอย่างในตัวผม
ผมไม่เคยนึกถึงขอบเขตที่เป็นไปได้แบบนี้อยู่ด้วย

เมื่อกลับมาบ้าน การสังเกตที่ทำลายนิยามของคำว่า "ผู้ใหญ่"
ยังทำงานของมันต่อเนื่อง ผมพบว่า พ่อแม่ของผมเอง ก็มีข้อบกพร่อง

ผมรู้จากหนังสือและคำพูดของคุณครูว่า ไม่มีสิ่งใดสมบูรณ์แบบ
แต่พึ่งเข้าใจว่า "ความไม่สมบูรณ์แบบ" นั้นอยู่ใกล้ตัวกว่าที่คิด
และมันมีอยู่ในทุกสิ่งจริงๆ

 

ตอนนี้ผมอายุ 20 ปี และกำลังจะ 21ในปีนี้
ตามอายุ ผมว่าผมเป็นผู้ใหญ่แล้ว

แต่ผมไม่เห็นรู้สึกว่าตัวเองเป็น"ผู้ใหญ่"
ผมรู้สึกว่าตัวเองก็ัยังใช้ไม่ได้เหมือนเดิมเท่าตอน 10ขวบ
เคยมีเรื่องที่ใหญ่เกินแก้ยังไง ก็ยังรู้สึกอย่างนั้นอยู่
ทำไม ผมไม่ Inw หรือเมพ ขึ้นบ้าง 555

 

วินาทีนี้ ผมรู้ึสึกเคว้งคว้างอย่างประหลาด
และรู้สึกว่าความเปลี่ยนแปลงมาไวจริงๆ ขอเรียนจบก่อนก็ไม่ได้นะครับ ชิชิชิ
เทอมที่แล้ว ผมเคยบ่นขำๆว่าอยากซิ่ว
อาทิตย์ที่แล้ว ผมบ่นว่าอยากทำธีสิสจบไปเลย
วินาทีที่แล้ว ผมรู้สึกว่า...

 

"อยากทำงาน หาเงินได้จริงๆเลย อะเฮ้อ เฮ้อ เฮ้อ แสร๊ดดดด"

เนื่องจากเกิดเหตุการณ์คับขัน มีผลต่อสภาวะจิตใจขั้น Inw
มือถือในเอนทรี่ที่แล้ว มีความสำคัญเท่าฝุ่นผง เมื่อเทียบกับเรื่องนี้
แต่ โรงพยาบาล หรือคลิปของคุณนิค ฝรั่งพิการใจเกินร้อยคนนั้น

ยังพอจะเตะก้นให้คนขี้ขลาดและชอบหนีความจริงพอเดินต่อได้บ้าง

ขอขอบคุณเหล่าผู้เข้มแข็งทุกคนที่เป็นตัวอย่างการไม่ยอมแพ้ การรุก เอ้ย ลุกนับร้อยครั้ง
การได้เจอคนอย่างคุณ ทำให้ผมไม่คิดอยากหายไปจากโลกนี้

--------------------------------------------------------------

 มาสู้กันต่อนะครับ แสร๊ดดด(ไม่สุภาพ!!!)

ฮือๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ฮี่ๆๆๆ

 

 

12 Comments

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

เฮ่อ...... ใจร่มๆไว้พี่น้อง

เราก็คิดว่าตัวเองไม่โตเหมือนกันน่ะแหละ ( และเชื่อว่าหลายๆคนก็ยังคิดอย่างงั้น )

เพราะงั้น สู้โว๊ยยยยย!!!!

#1 By kanonloli....โชเน็นไอบันไซ on 2009-06-09 02:03

มีคำกล่าวไว้ว่า

"Fallibility is not strange but infallibility is."

#2 By Luscinia on 2009-06-09 09:09

เมื่อคืนเครื่องสลบชักโทษทีนะลูก

ยังยืนยันเหมือนเดิม มีอะไรโทรมา

#3 By *Zeda : สีดามาหานะเธอ on 2009-06-09 10:43



ทุกอย่างจะผ่านพ้นไป
เพียงแต่
เราจะผ่านพ้นมันไปได้จริง ๆ รึป่าว ?


สู้ ๆ นะพี่ดีดี big smile

#4 By โคตรไอซ์ . on 2009-06-09 18:27

เอ่อ...บางคำมันเหมือนการพูดเล่นแต่จริงจังสินะครับsad smile

สู้ๆนะครับพี่ดีดี ใจร่มๆนะครับ บางครั้งชีวิตคนเราคงมีช่วงวิกริตซักครั้ง เดี๋ยวมันต้องผ่านไปได้ครับ(ลอกเพื่อนมา)

ช่วงนี้ผมก็มีวิกริต(ไซโคเข้ามา ฮ่าๆๆ)เหมือนกันครับ เป็นกำลังให้นะ

สู้ๆครับพี่ดีดีbig smile (ยิ้มเข้าไว้นะ)

#5 By 『 VånÏ 』* on 2009-06-09 18:57

สู้ต่อไปค่ะ พูดได้แค่ว่าสู้ต่อไป
ยังไงตอนนี้เราก็เป็นเด็ก ย้ำ ไม่ว่าจะอายุเท่าไร ก็ยังคิดว่าตัวเองเป็นเด็กเสมอ เพราะมันไร้เหตุผล ทำอะไรโดยไม่คิด บ้าบอคอแตก ไม่สมควรจะเป็นผู้ใหญ่สักที
แต่แล้ว ผู้ใหญ่มันคืออะไรกันล่ะ?
บางครั้งผู้ใหญ่ก็ไร้เหตุผล บางครั้งผู้ใหญ่ก็บ้าบอ บางครั้งผู้ใหญ่ก็เป็นอะไรที่ยิ่งกว่าเด็กเสียอีก
ไม่รู้เหมือนกันค่ะ แต่ตอนนี้อยากเป็นเด็กเหลือเกิน เพราะจะจมกองหนังสือสอบตายแหล่ว.......

อย่าคิดมากนะคะ อย่าคิดมาก เป็นห่วงเสมอค่ะ^^

#6 By ｢AKARI*｣ : Wonderful Days on 2009-06-09 19:15

เมื่ออุปสรรคมันผ่านไป คุณจะเห็นมันเป็นเรื่องเล็กๆเองแหละครับ
ยืนยันคำเดิม
คิดว่าคุณยังโชคดีกว่าหลายๆคน ที่เกิดมา เค้าก็ไม่เคยมีสิ่งที่คุณมีแล้ว
อย่างน้อยที่สุด คุณก็ยังมีมาจนถึงวันนี้
แต่ไม่ได้แปลว่าคุณจะเสียมันไป ไม่มีใครรู้หรอกครับ

อย่าตั้งความหวังรึมาตรฐานไว้มากๆเลยครับ วันนึงคุณถึงจุดนั้นคุณอาจจะเข้าใจ ถึงมันไม่ได้ทำให้ผิดกลายเป็นถูกก็เหอะ
ผมไม่ได้คาดหวังใ้ใครเรียกตัวเองว่เป็นผู้ใหญ่ สำหรับพ่อแม่ผม ผมก็คือเด็กอยู่วันยังค่ำ
แต่สุดท้าย สิ่งที่คุณควรทำคือการที่คุณทำให้ชีวิตคุณมีค่า และไม่ทำให้ใครเดือดร้อน

#7 By *MU on 2009-06-09 20:43

เพราะไม่มีใครเพอร์เฟ็ค แต่ในความไม่เพอร์เฟ็คยังมีความงามซ่อนอยู่ เช่นเป็นแรงผลักดันที่เราจะเอาชนะมันแล้วก้าวต่อไปให้ได้
อุดมคติไม่มีอยู่จริง มีแต่โลกไม่เพอร์เฟ็คของคนไม่เพอร์เฟ็ค เรียนรู้จะมีชีวิตอยู่อย่างมีความสุขดีกว่า
(ปล. พี่แนะนำหนังสือธรรมะรึหนังสือคิดบวกนะ ช่วยได้จริงๆ)

#8 By alamode on 2009-06-09 20:52

ตอนนี้พี่จบทำงานแล้ว
พี่ก็ไม่เคยคิดว่าพี่โตเป็นผู้ใหญ่สักที
แต่ว่าพี่ก็มีความสุขกับการโตแบบเด็กๆนี้นะ ^^


เหมือนตาล
มีอะไรก็โทรหรือทักมาได้นะจ้ะ
ไม่สะดวกใจกลัวพี่ไม่เก็ท
พี่ให้ยืมสามีกับสามีของสามีพี่ก็ได้เอ้า~!! open-mounthed smile

#9 By dearchan on 2009-06-09 21:31

เคยได้ยินมาว่า
[ หากลืมความรู้สึกตอนเป็นเด็กไปแล้ว การเติบโตเป็นผู้ใหญ่คงไม่อาจสมบูรณ์ได้ ]

เราก็ไม่ค่อยเข้าใจความหมายจริงๆของประโยคนี้นะคะ
แต่น่าจะหมายถึง การเปรียบเทียบความรู้สึกในอดีตตอนเป็นเด็ก กับสถานกาณณ์แบบเดียวกันในตอนที่โตแล้ว
เพราะงั้น เราว่าดีออกนะคะที่คิดว่าตัวเองเด็กได้เสมอเนี่ยconfused smile
(อาจจะเป็นการเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่ไม่เคยรู้ตัว??)

เราเพิ่งกลับมาจากค่าย ได้รับฟังเพื่อนปรับทุกข์มาบ้างค่ะ
เขาเองก็กลุ้มใจ ที่ใครๆก็มองว่าเขาเป็นเด็ก เพราะตัวเล็ก
แต่จริงๆแล้วเขาเข้มแข็งมาก ผ่านจุดที่ไม่รู้ว่าจะมีคนทนได้สักที่คนมาแล้ว


ตัวเองอาจจะมองไม่เห็น แต่คนอื่นๆที่ได้รับความใจดีของพี่ดีดี ย่อมรับรู้ได้ค่ะ
เราเองก็เป็นคนนึงที่นับถือพี่นะคะ แม้จะคุยกันไม่ได้มากกกกขั้นเทพ
แต่เรามักจะได้ข้อคิดดีๆไปหลายอย่างค่ะ
ที่สำคัญ(อยากบอกมานาน) อยากขอบคุณพี่ ที่ทนเราได้ ทนเราสมัยยังเล่นเน็ตใหม่ๆ ยังเกรียนๆได้ที่เลย
มานึกย้อนดู ถ้าเราเป็นพี่ดีดีตอนนั้น คงไม่คุยกะอีเด็กเกรียนนี่อีก 555555+

ขอบคุณมากๆนะคะ



(กร๊าก ยาวและนอกเรื่องได้อีกก)

#10 By ★ O*MIX ★ on 2009-06-09 22:02

พ่อครับ เกิดอะไรขึ้นฮะ
มีอะไรบอกได้น่อ
ใจเย็นๆฮะ

#11 By giri on 2009-06-09 22:17

อยากทำงานน่ะดี แต่พี่คิดว่าการรีบออกมาทำงานไม่ดีนักหรอก บางทีเราอาจไม่ค้นพบอะไรที่เราต้องการก็ได้(มั้ง)

ผู้ใหญ่ก็คือคน ก็เหมือนเด็กแค่มีภาระที่ต้องรับผิดชอบ
มีไรโทรมา ให้ค้างได้เสมอ

#12 By *kao* ตายสนิท on 2009-06-09 23:02