ทำไมต้องนอยทำไมต้องนอย

posted on 17 Jun 2007 23:58 by ritz  in miscellaneous
สวัสดีคร้าบ

ช่วงนี้เห็นหลายคนเฟล เฟด นอย บ่ จอย ฯลฯ
เพราะเปิดเทอม+งาน

เลยขอเป็นกำลังใจให้ครับ

เหนื่อยนักก็พักหน่อย แต่ถ้าทำไม่ทันก็ "เผาสู้ตายฮ้า" นะครับ

ส่วนตัวเราเองต้องปรับตัวเหมือนกันสำหรับมหา'ลัย สนุกด้วยเหนื่อยด้วย
จากแต่เดิม 3-4โมงถึงบ้าน เป็น2-5ทุ่มถึงบ้าน
(วันไหนมีงานของชั้นปีจะดึก...ดึกสำหรับคนติดบ้านอย่างเรา ฮา...5ทุ่ม โอ้กก กระอักเลือด.ด...ด)

ในช่วงที่มีการเปลี่ยนแปลงทำนองนี้ เดินทางไกลขึ้นเหนื่อยขึ้น
มีท้อบ้างเหมือนกันฮะ

แต่พอวันนี้ ซัก10.30ได้ ออกจากบ้านไปสยาม(ที่เริ่มไม่อยากเดิน ก้าก)
ตอนขึ้นรถเมล์(เป็นแฟนคนจน ต้องทนหน่อยน้องงง....พี่นี้บ่มีเงินทองงงงงงง---ง)
ก็พบกับพี่คนขับ หน้าดุมาดแมนไว้หนวด ดูมุมไหนก็เมะ เอ้ย ไม่ใช่ละเอ็ง ออกน่ากลัวหน่อยๆครับ
กับพี่กระเป๋าอีกคนส่งเีสียงแก๊บๆ (แน่นอนว่าเสียงกระบอกตังค์ที่เฮียแกถือ ไม่ใช่เสียงเฮียแก)

่ซักพัก คุณยายคนหนึ่งขึ้นรถแล้วทำของหล่นอยู่ตรงบันได แต่รถเมล์กำลังจะออกตัว
คุณยายแกเลยบอก "เดี๋ยวก่อนลูก ของหล่น"
พี่กระเป๋าก็เดินไปช่วยเก็บของให้ ผมนั่งอยู่ข้างๆพี่คนขับพอดี เลยแอบเห็นพี่เขายิ้มให้คุณยายครับ

ผมเลยอยากยิ้มตามโดยไม่รู้สาเหตุ


เป็นอะไรที่เห็นแล้วมีความสุขนะฮะ

ไม่ได้มีอะไรมากเลย
แค่ยิ้มให้กันเท่านั้น แค่ได้ยินคุณยายเรียกพี่คนขับว่า ลูก...


ก็เลยสังเกตครับ

ทุกครั้งที่มีคนลุก ให้เก้าอี้กับ เด็ก-คนแก่-คุณแม่มีท้อง
ทุกครั้งที่เห็นคุณปู่คุณยายจูงมือหลานเดินเล่น ทานขนมด้วยกัน
ทุกครั้งที่เห็นคนวัยรุ่นหนุ่มสาวช่วยซื้อของจากคุณยายนั่งขายข้างทางเพราะไม่มีลูกหลานดูแล
ทุกครั้งที่เห็นคนตาบอดมีคนช่วยนำทางให้
และทุกครั้งที่อื่นๆอีกมากมาย

ทำให้อยากยิ้มออกมา

ใครๆก็พูดว่ากรุงเทพฯมีแต่การแข่งขัน น้ำใจก็น้อยลง วัฒนธรรมงามๆโดนต่างชาติกลืนหมด

แต่ผมว่า เพราะแบบนี้แหละ เลยทำให้เหตุการณ์ธรรมดาๆอย่างนี้
มีค่ามากทางใจมากขึ้น
มันเหนือกว่าการช่วยเหลือธรรมดาๆไปแล้วสำหรับผม
ยิ่งหายากก็ยิ่งมีค่า

ลองสังเกตกันดูนะครับ อุเค้อุเคะ



มีโอกาสได้อ่านหนังสือเล่มหนึ่ง เป็นHow to (เดี๋ยวเอามาลงรายละเอียดในtag bag(ที่ดองอยู่)ฮะ)

เขาถามว่า "ถ้าหน่วยของระยะทางคือเมตร แล้วหน่วยของความสุขของคุณ คืออะไร?"



หนังสือเขาบอกว่า หน่วยนั้นคือ จำนวนวันที่ดีๆของคุณ

สำหรับผม หน่วยความสุข คือ จำนวนครั้งที่เรายิ้มอย่างมีความสุข



แล้วหน่วยความสุขของท่านๆ คืออะไรเหรอครับ อะคึๆๆๆ ขอถามมั่งฮะ


18 Comments

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry


เปิดใจกว้างแล้วสังเกตสิ่งดีๆในสังคม...แล้วจะพบว่าเรื่องดีมีอยู่ไม่น้อย
หากแต่คิดจะจ้องจับผิด หาเรื่องทะเลาะกันตลอดเวลา นี่หรือคือความเจริญ?
ความสุขเล็กๆน้อยๆรอบตัวมีมากมาย เพียงแค่คุณยิ้ม เปิดใจ ความสุขเหล่านั้นก็จะแวะเวียนเข้ามา....

คำถามสุดท้าย อย่างไรก็ตอบให้เป็นรูปธรรมไม่ได้หรอกนะ

เห็นน้องดีดีบ่อยๆมากนะเนี่ย ไอ้เราก็ดีใจที่เห็นน้องๆยังคงวนเวียนอยู่ในคณะ
เรื่องงานสู้ๆเข้าละกันจ้า

#1 By ลออน_ลัลๆๆล้า on 2007-06-18 00:26

หน่วยความสุขของพี่ คงเป็นจำนวนวายที่ออกมาให้เสพ (คนเขาพูดเรื่องดีๆ ยังอุตส่าห์วกมาเรื่องนี้ได้ กรั่กๆๆๆ)

#2 By เฟียร์ . Fiar on 2007-06-18 00:38

^^เป็นเหมือนกันค่ะ เวลาเจอเหตุการณ์อะไรประมาณนั้น
มันจะยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว เห็นอย่างนั้นแล้วก็รู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก55+

หน่วยของความสุข คำตอบก็คงจะไม่ตายตัวอยู่แล้ว55+
ถ้าให้ตอบก็คงเป็นจำนวนครั้งที่รู้สึกมีความสุขละมั้งคะ<<55+ง่ายไปมั้ยเนี่ย
me/ไปเผางานต่อละค๊า~

#3 By Akina on 2007-06-18 01:09

อ่านแล้วซึ้งจัง ท่านริสมีมุมมองที่ดีมากๆเลย
โดนใจตรงที่บอกว่า กรุงเทพมีแต่การแข่งขัน ทำให้เรื่องเล็กๆแค่นั้น ดูมีค่าในชีวิตขึ้นมาเยอะเลย
แต่เราไม่ค่อยได้เจอเหตุการณ์แบบนี้ซักเท่าไหร่เลยแฮะ

#4 By moname 3318ขึ้นสมอง on 2007-06-18 09:29

/me เหลือบมองเม้นท์เฟียร์แล้วพยักหน้าหงึกๆ
...แต่ว่าจะสุขมากขึ้นไปอีกถ้ามีเงินเหลือด้วยอ่ะนะ = ="

#5 By dearchan on 2007-06-18 10:59

งืมๆๆๆ
เห็นด้วย...จริง

อย่างไรก็ตาม ยิ่งคนนอย ท้อ หมดแรง ก็ยิ่งมองแต่ตัวเอง...ไม่ค่อยมองรอบข้าง...

บางที แค่เงยหน้าจากความทุกข์ตัวเองบ้าง แค่นั้นก็คงทำให้สุขได้แล้วสินะ

หน่วยของความสุขตอนนี้....คือจำนวนวันที่ไม่ต้องทำงานจนถึงตีสามหรืออ่านหนังสือสอบ....= =
(เดือนนี้มีตั้ง 4 วันแน่ะ...)

พี่ยังคงก้มหน้าต่อไป...
(งึมงำๆ รู้สึกตัวเองพูดไม่รู้เรื่องจริงๆ)

#6 By A.A the wolf on 2007-06-18 11:41

ตอนเราเจอแบบนี้ เป็นเรา เราก็ยิ้มนะ ?
เราขึ้นรถเมล์บ่อยน่ะค่ะ.......
บางครั้งก็เจอคนใจดี "น้องๆ มานั่งนี่มา"(สงสัยดูเราจากไซส์..)
อ๊ะ.. แต่ส่วนใหญ่เราจะยิ้มๆ ตอบไปว่า "ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณค่ะ"นะ ?
เคยเจอคนแก่ขึ้นเหมือนกัน คนที่นั่งแถวหน้าประตู จะลุกให้อัตโนมัติเลยล่ะ
ส่วนเรานี่ เคยแต่เจอผู้หญิงถือของเดินมาอยู่ข้างๆแล้วเราถือของให้เค้าเท่านั้นละค่ะ
ตอนเค้าเอาให้เรานี่ก็ยิ้มๆให้กัน รู้สึกดีจริงๆค่ะ ...
(ตอนเรายืน บางครั้งก็มีคนที่นั่งอยู่ บอกจะถือกระเป๋านร.ให้ก็มีนะ ?)

เราเลยรู้สึกว่า ถึงเมืองไทย จะมีคนไม่ดีเยอะ
แต่คนที่มีน้ำใจท่วมท้น มันก็มีอยู่เยอะเนาะ ?
คนหน้าโหดๆ แต่ใจดีก็มีอีกหลายละ ~

เรื่องท้อน่ะ.. มีกันบ้างอยู่แล้วค่ะ
แต่ยังไงก็สู้ต่อไปนะคะ พยายามเข้า!!

ปล... หน่วยความสุขหรอ ?......
คงเป็นรอยยิ้มจากคนที่อยู่รอบตัวละมั๊ง ?
(โดยส่วนตัวแล้ว ชอบเห็นรอยยิ้มชาวบ้านมากกว่าน่ะค่ะ)

#7 By Sinsin on 2007-06-18 14:03

ช่วงนี้นอยเหมือนกันเน้อ พี่ริซ แบบว่าพึ่งนอยหมาด ๆ เมื่อวาน โดนแม่ด่า...ฮือ...T^T
บางสิ่งที่ดูเหมือนอาจจะธรรมดา แต่มันก็มีค่าทางจิตใจเนอะ^^
ก็อยากให้เมืองไทยมีแต่เรื่องดี ๆ จัง...(มองฟ้า)
หน่วยความสุขของข้าพเจ้าเหรอ??
จำนวนที่ได้เห็น ได้ยิน และได้รับรู้เกี่ยวกับดงบังไง^^
(รู้สึกว่าเราชักจะเริ่มบ้าแล้วแฮะ= ="...)

#8 By ｢Akari*｣ : 君の翼で on 2007-06-18 18:16

เผาสู้ตาย(เสมอ)อยู่แล้วค่ะ555
....เพราะพี่เป็นคนที่มีมองโลกในแง่ดีขนาดนี้...นี่เป็น1ในเหตุผลที่ทำให้พี่เป็นไอด้อลประจำใจTwTb+.....

นอย...มันก็มีบ้างแหละค่ะ(คนเค้าถึงรักปิดเทอมกัน= =a) แต่นอยบ่อยๆก็เสียเวลาในหารแสวงหาความสุขในชีวิตกันพอดี เพราะฉะนั้นเราควรยิ้มกันเข้าไว้^___^

ขึ้นรถไฟฟ้าเลยเห็นเรื่องแบบนั้นบ่อยค่ะ เห็นแล้วมันก็ชื่นใจ(แต่ไม่ได้ยิ้ม=3=)บางทีอาจจะจริงอย่างที่พี่บอก เพราะเรื่องแบบนี้นับวันยิ่งน้อยลง ถึงได้ดูมีคุณค่า แต่ถึงแม้มีน้อยแต่ก็ทำให้สังคมมีความสุขด้ายย=[]=/++ สร้างสรรค์ให้โลกสวยงาม ดะเลนไว้ชีวิตจะสดใส(ไม่เกี่ยว555)

มีเรื่องดีๆให้ยิ้มบ้างก็ดีแล้วค่ะ(พักหลังเห็นพี่เงียบไปนึกว่าไปเฟลที่ไหน...)อยู่มหา'ลัยแล้วก็สู้ตายยย แบ่งเวลาดีๆชีวิตจะรุ่งเรื่อง= =+ คิดถึงเสมอค่ะ

ปล.หน่วยความสุข....ก็คงจะอย่างที่หน้าสือเขาบอกแหละค่ะ ถ้ามีวันดีๆเราก็ยิ้มได้เป็นธรรมดา^0^

#9 By Hylas on 2007-06-18 19:14

อ่า ขึ้นรถเมล์นับครั้งได้ค่ะ แต่เวลาขึ้นรถไฟฟ้าก็ชอบมองเหมือนกัน (ส่วนใหญ่จะมองสาวๆหน้าตาดี ตาคม ผมยาว) ตอนขึ้นรถไฟฟ้า ถ้าเห็นเด็กขึ้นมา(+ได้นั่งอยู่) ลูก็ลุกให้นะ เพื่อเด็กๆที่โตขึ้นมาอาจจะตู้ม ลูทำได้ >[]</~

#10 By Luscinia on 2007-06-18 20:54

เห็นอย่างงี้มันประทับใจเนอะ

หน่วยความสุขของพี่คือจำนวนครั้งที่แกล้งใครสำเร็จ (ล้อเล่น)

ความสุขมันเป็นของไม่แน่นอน เดี๋ยวมาเดี๋ยวไป ชีวิตมันมีทั้งเรื่องดีและเรื่องแย่ควบคู่กันไป แต่ถ้าเราสามารถมองในส่วนดีที่มีได้ เราก็จะมีความสุข

#11 By F¥LU$ on 2007-06-18 22:32

พอได้ยินแบบนี้ก็ทำให้รู้สึกว่าคนไทยดีๆยังมีอีกเยอะ แต่พี่เคยเจอหลายต่อหลายคนที่เคยลุกให้นั่งเก้าอี้ เจ๊แกก็รีบปรี่มานั่งแถมยังไม่ขอบคุณ นั่งเฉย ไม่ก็บางคนลุกให้อีกคนนั่งแต่หล่อนรีบเข้ามานั่งอะไรแบบนี้ เห็นแล้วมันน่าเตะ (เอ๊ยไม่ใช่...)

พอดีดีบอกว่ามีคนแบบนี้แล้วก็อยากให้ทุกคนเป็นแบบนี้เหมือนกัน หน้าตาน่ากลัว ใช่ว่าจะไม่ดีเสมอไป แต่คนหน้าตาดีนี่สิ เยอะนักที่เป็นพวกโกงกิน
(บ่นไรเนี่ย เริ่มไม่เกี่ยว)

หน่วยระยะทางความสุข ตอนนี้ยังหาไม่เจอ แต่ที่มีความสุขจริงๆ คือช่วงเวลาที่อยู่กับพวกเพื่อนๆเส้นตายไงล่ะมั้ง (เพื่อนม. หรือเพื่อนรร. ไม่นับ)

#12 By *kao* ตายสนิท on 2007-06-18 22:51

หน่วยความสุขของพี่.. คือเล่มล่ะมั้ง (ไม่ใช่ละ555)

ความสุข สำหรับพี่มองว่ามันเป็นสิ่งที่เกิดจากการเปรียบเทียบ เหมือนว่าถ้าก่อนหน้านี้เราทุกข์มาก แค่หลังจากนั้นเราทุกข์น้อยลง หรือเจอเรื่องธรรมดาๆที่ไม่ทำให้เราทุกข์เพิ่มขึ้น แค่นั้นก็รู้สึกมีความสุขได้ละ เพราะงั้นถ้าเปิดใจให้กว้าง ความสุขมันก็หาได้ง่ายๆเหมือนกัน

แต่ช่วงนี้เรียนหนักชะมัดเลยอ่ะ กำลังรอความสุขตอนรับปริญญาอยู่... TwT

#13 By Sylphiie on 2007-06-18 22:59

//เหลือบคอมเม้นต์แม่ลู..........

เจตนาแอบแฝงน่ากลัวยิ่งนัก=w=IIIIIIIIIIII

กลับมาที่เรื่องเอนทรี่ย์......

เรื่องนอย กะเรื่องเผา........ฉึก!!! ......(มิคามิตายในหน้าที่TTwTT+ ศาลา2วัดพระแก้ว 2 ทุ่ม ขอเชิญพี่ดีดี เป็นแขกผู้มีเกียติด้วยนะฮะ....)

,,>w<,,~~~~

เรื่องนั้นเป็นบทสรุปที่ว่า "คนไทยยังไงก็ไม่แล้งน้ำใจ..." (มั่ง=w=")

ส่วนมาตรวัดความสุขของมิคือ.....จำนวนความทรงจำดีๆที่ติดอยู่ในหัวสมอง...,,>w<,,

#14 By mikami~ความรักทำให้บตาบอด~ on 2007-06-18 23:04

คนหน้าโหดแต่ใจดีมีเยอะแยะ ดูตัวอย่างที่คณะก็ได้ พี่คณะหลายคนหน้าตาไม่ชวนให้เข้าใกล้แต่จริงๆใจดี

ส่วนเรื่องหน่วยความสุขนี่ถ้าตอบว่าวัดจากจำนวนเงินในกระเป๋านี่จะดูเปิดเผยตัวจริงไปเปล่าเนี่ย...ฮี่ๆ

ถ้าเอาจริงๆก็คงวัดจากการที่ยิ้มได้อย่างไม่ฝืนเหมือนกันนั่นแล

อนึ่ง นี่พี่ณัฐจ๋าเองน่อ(ที่วันนั้นกลับด้วยกันอ่ะ จำได้เปล่า)

#15 By Lover Boy on 2007-06-19 19:36

เรื่องดีๆที่เห็นแล้วยิ้มออกมาได้นี่เป็นเรื่องที่ดีมากๆนี่นะคะ ูููู^^
เราเห็นแบบนั้นเราก็มีความสุขค่ะ มันทำให้คิดกว่า ในสังคมเราๆยังมีคนดีๆอยู่มาก
ความสุขของคนเรานี่....ไม่รู้สิคะ = = ค้นหามันต่อไป โอ้วววว ><

.........................................

ฮ่า.....ดึกท่านนี่ปกติเราไปแล้ว อยากกลับถึงบ้านวัก 2-3 ทุ่มบ้างจัง T^T เหนื่อยมักๆ

#16 By kanonloli....โหมดสครีมโยอิเตะ on 2007-06-20 13:01

แอดด่วนๆๆ ตามหาบลอคพี่ริซนานมาก แอบปลื้มมานานแว้ว

พูดถึงหน่วยความสุข ของเราคงเป็นจำนวนที่เรายิ้ม รวมกับจำนวนที่คนรอบข้างยิ้มมั้งคะ

#17 By โต๊ะโต๋ on 2007-06-26 11:13

เป็นคำที่เด็ดมาก..
แต่ว่า
How to ที่ตูขอไว้ล่ะ..

#18 By Cliffe (58.64.108.124) on 2007-07-04 22:06